Skip to main content

Website voor franciscaanse spiritualiteit en missionaire evangelisatie

Gebruikerslogin

CAPTCHA
Deze vraag is een test om automatische inschrijvingen te weren.
Vul het lege veld in

HIV kinderen in Zuid-Afrika

Zuid-Afrika: Boksburg -

TIENTALLEN KEREN ZAG IK DE AFSTOTELIJKE MET BLOED EN ETTER UITPUILENDE WONDEN OP HUN DOOR AIDS GETROFFEN LICHAAM, DAAROM....
Een noodkreet van Pater Karel.


Dat er enkele maanden terug zulk een commotie was over het feit dat er, in de ons omringende landen, enkele duizenden mensen door de Mexicaanse griep waren besmet is weeral vergeten. Ulteindelijk zijn er in verhouding niet zoveel aan gestorven: de meesten stierven aan bijkomende infecties of aan de infecties die zij voordien al hadden. Dat er ineens mlljoenen konden worden uitgegeven aan de bestelling van de nu ergens in donkere kelders gelegerde, maar vooral ongebruikte, medicamenten en mondmaskers, lijkt amper nog iemand te weten. Plots waren er ook overal "griep-commissarissen" aan het werk, die ons vooral op maandagmorgen wisten te vertellen dat het verloop van die "pandemische Mexicaanse griep" nauwkeurig in het oog moest worden gehouden, maar die, donderdag daaropvolgend, al verklaarden "die griep toch maar als een gewone griep te zullen behandelen". Zelfs de vakbonden leken zich even heel professioneel aan de zaak te interesseren want er zouden "ergens in een fabriek eens vijf arbelders kunnen ultvallen" zodat er een week of drie niet voldoende zou kunnen gepresteerd worden. In alle Europese landen werd er druk gezocht naar een afdoend afremmend middel en ook onze TV was er bij om de inkleding van de eerste injectle van het "proef-serum" luister bij te zetten. Dat die honderden mensen niet aan die griep hadden moeten sterven, is vanzelfsprekend en is triest voor hen en voor hun nabestaanden. Bovendien kunnen wij enkel maar verhopen dat deze griep niet tot een "zoveelste zwarte pest" zal ultgroeien: een gegeven dat ulteindelijk door niemand met zekerheld kan worden voorzien. Maar: dat er jarenlang reeds, "dagelijks" "honderden" "wereldwijd" besmet worden door het aids-HIV-virus en dat er reeds dulzenden, ja mlljoenen, aan bezweken zijn, wordt amper nog vermeld. Als er hier of daar - liefst in het buitenland, want bij ons komt aids amper voor, zo zegt men toch ( maar er zijn er hier ook enkele honderden en de Broeders van Liefde hebben in Ronse een goed werkend Effeta-verzorgingscentrum voor aidszieken) - een VIP of een ster aan aids gestorven is, dan ja, zullen onze media dit nog wel even vermelden. En voor het overige schijnt het meestal niet meer de moeite waard te zijn om aan "de reeds besmette zieken" noch veel geld, noch veel aandacht te besteden. Er is helaas geen geld meer over, klinkt dan de laconieke uitleg. Bovendien: die besmette personen leven hoofdzakelijk toch maar in landen waar er (toevallig) veel voor "onze" economie nuttige grondstoffen voorhanden zijn en waar dus best zo weinig mogelijk mensen wonen die onze wraakroepende exploitaties zouden kunnen volgen en veroordelen. Maar "die miljoenen" besmette personen zijn er wel en sterven dagelijks af. En zij die met "biologisch" afsterven, sterven - met een diepe innerlijk snijdende pijn - af op moreel gebled, want .... zij zijn voor hun verdere leven "getekenden" die moeten "vermeden" worden. En dat is voor hen véél erger. Weet gij, mijn beste, wat dit te betekenen heeft? Weet gij dat miljoenen jongeren - soms zeer langzaam, maar toch - deze morele dood zien aankomen? Maar: zij willen leven, en leven wil zich uiten! Weet gij dat, ook ginds, honderdduizenden jongens en meisjes elkaar vinden, in elkaar geloven en die liefde ook willen beleven, maar dat zij, soms wekenlang gepijnigd worden door de vraag "of zij het wel zouden doen?" om zelf toch maar niet besmet te geraken of om geen besmet kind te krijgen. Ook zij willen graag man of vrouw zijn zoals gij; ook zij willen graag vader of moeder zijn zoals gij: dat is een waarheld als een koe! De waarheld is natuurlijk ook dat er dagelijks besmette kinderen bijkomen, maar: gaat gij nu de zaak afhandelen met te zeggen dat hun ouders "maar best wat beter hadden opgelet"? Ondertussen zijn die kinderen toch dààr! Om te sterven? Helemaal niet: wel om te leven! Kijk gerust maar eens naar de hierbij afgedrukte foto: deze jongen trof ik destijds in ons 'Opvangcentrum voor aidspatiënten', niet zover buiten het Thallandse Bangkok. (Uit Thailand kwam ondertussen het verheugend nieuws dat men flink op weg is naar een goed vaccin tegen het HIVI Aids virus). Kijk goed naar de wonden die reeds, in zijn gezicht en op zijn armen, zichtbaar zijn. Ook hij heeft die met gevraagd of gewild. Hij wilde studeren, maar werd, na het zichtbaar worden der wonden, van de school weggezonden. Na onderzoek kwam het uit dat hij de ziekte langs moeder had doorgekregen. De jongen is goed opgevangen in het centrum en de zusters zetten er zich geweldig voor in, maar voor hoelang nog? Helpt gij mee dat het tij zich voor hem nog zou keren? Ook hij kijkt naar voorbijgaande meisjes: ook hij droomt van een toekomst, wellicht met een van hen, maar.....Misschien zullen enkelen onder u mij nu willen zeggen: ja maar, pater Karel, gij weet toch dat de kerk in deze gevallen zegt dat "ze dan met hun partner moeten leven, als broer en zus". Jongens, dat is kerkelijke praat, géén christelijke praat! Als gij even nadenkt weet ge toch dat, julst in die momenten, die partners extra nood hebben om hun wederzijdse liefde te uiten. De reeds aangetaste persoon mag zich toch niet verworpen weten als een pestlijder die, tot aan zijn dood, zich moet onthouden van hem of haar die hij lief heeft. Als gij, beste lezer, de plaats van deze iongen, in zijn rolstoel en met zijn zweren op uw armen, om een of ander gebeuren zou moeten innemen, ja, wat dan?
Wij weten niet wat Jezus uiteindelijk zou doen moest Hij nu zelf tussen aidspatiënten moeten leven. Toch kunnen wij er van overtulgd zijn dat Hij zou handelen gelijk Hij tegen de zondaars en verstotenen van zijn tijd gehandeld heeft. Noolt heeft Hij hen een goed ultgestippelde weg voorgehouden die zij moèsten lopen: wel hielp Hij hen alien om zelf weer hun verantwoordelijkheld op te nemen voor hun toekomst. Denk maar aan de Samaritaanse met haar vijf mannen, denk maar aan de overspelige vrouw die door de kerkelijke leiders tot de strengste straf veroordeeld werd, denk maar aan Maria Magdalena die gebroken was door haar verleden: ook haar veroordeelde Hij niet! Hij zwaalde met met een zwaard: Hij nodlgde hen allen uit weer op te staan! Maken wij, met onze opgestoken vinger, geen parodie van Jezus'woorden? Verwijten wij de weliswaar met aids pasgeboren kinderen met lets, waar zij helemaal niets aan kunnen doen?

Bekijk de deze foto maar eens goed: moest onze Pater Stan niet doordrongen zijn van de geest en van de levenshouding die Christus ons destijds heeft voorgeleefd, dan zou hij hier niet zo opgetogen tussen deze reeds ter dood veroordeelde kinderen zitten en zou hij ze met op die wijze in zijn handen houden. Ja, reeds ter dood veroordeeld door virus Aids! Lang voor Afrika toegaf dat deze virus ook de Zuld-Afrikaanse grenzen had overschreden, was pater Stan reeds begonnen met de bouw van een verzorgingstehuls - het St Francis Care Centre in Boksburg - dat ondertussen is ultgegroeld tot een onderzoekscentrum waar specialisten uit de hele wereld zich komen vervolmaken. Hopelijk kan dit als dusdanig nog blijven bestaan, want enkele weken geleden heeft men in Zuld-Afrika de noodklok geluid: de voorraadstock aan julste medicamenten slinkt zienderogen en men verwacht, nog voor het einde van dit jaar, een tekort aan deze medicamenten in met minder dan 22 landen. De Vlaamse chef van Artsen zonder Grenzen aldaar, Eric Goemaere, zei het zo: "De rijen van hen die wachten op een eerste verzorging, groeien steeds maar aan, terwijl de verzorging van de zieken die er reeds waren wordt stopgezet, bij gebrek aan medicamenten". Wij kunnen natuurlijk niet alle besmette kinderen helpen, maar laat er ons dan toch maar voor zorgen dat ons ulterst degelijk Franciscaans Project zou kunnen blijven bestaan.
Zeker: vanaf het moment dat Mandela's zoon aan aids gestorven was en Mandela zelf dit had meegedeeld, heeft Zuid-Afrika reeds veel anti-aids hulp gekregen.
Ook van u, dankzij uw vele giften.
Met bewondering moeten wij tevens dank zeggen aan de paters en zusters die zich dagdagelijks inzetten voor deze verstotenen. Dankzij ook uw hulp, konden zij reeds vele goede medicamenten aankopen; deze zijn er, maar helaas niet voldoende en meestal nog veel te duur. Dank u werkelijk duizendmaal, al was het voor die "kleine penning uit het evangelle" die gij dan toch maar geschonken hebt. Maar: waar blijft de grote (beloofde) hulp van onze regeringen, van de Europese Gemeenschap, van de Wereldbank enz.? Waarom kunnen er mlljoenen vrij gemaakt worden voor die "Mexicaanse" virus en niet voor de virus van "de Wereld-aids"?

Beste vrienden, lezers en weldoeners: gij hebt zeker reeds aangevoeld dat de zorg voor deze getekenden en helaas, dlkwijls ook verworpenen, mij zeer nauw aan het hart ligt. En dat is waar ook. Dankzij mijn werk binnen het kader van het in Rome op onze Generale Curie gevestlgde Bureau van de Franciscaanse Ontwlkkelingssamenwerking, heb ik vele landen mogen bezoeken in verband met de grote franciscaanse projecten voor melaatsen en aidspatiënten. Ik heb vele bidonvilles bezocht: ik heb vele mesthopen gezien waarop of waartussen mensen als wormen moeten trachten te overleven. Ik ben er mijn oversten dankbaar voor dat zij mij dit werk hebben laten doen.
Maar ... mag ik u nu het volgende voorstellen? Het zal u zeker vreemd voorkomen, maar toch durf ik het u te vragen! Tracht zelf eens - als gij het nog aankunt, natuurlijk- zulke bidonviIles en leefplaatsen te beleven. Ga zelf eens wat helpen bij de zusters van Mother Teresa, zoals onlangs verscheidene Hasseltse jongeren hebben gedaan. En als gij die lange rels niet meer aankunt, ga dan gewoon naar de bidonvilles van Parijs, Marseille of Napels. Wilt gij nog korter bij huis blijven: loop dan eens rond in de achterbuurten van Schaarbeek, van Joost-ten-Node, in de sociale opvangcentra van onze Marollen, van Charleroi of in de buitenwijken van Luik. Maar, let op! Als ge naar een van die plaatsen gaat, moet ge er met naar toe gaan met uw verieden, met uw cultuur, met uw ideeën. Neem alleen een evangelieboekje mee. En kijk, luister, praat met hen, overdenk dan alles en 's avonds zul je wel - zo hoop ik toch een Weesgegroetje bidden om te danken dat gij met tussen die rotzool leven moet. Om te danken dat gij dagelijks voldoende gezonde voeding en drinken hebt zodat gij immuun blijft voor die noodlottige virus van aids of andere ziekten. En vooral: tracht in zulke momenten heel open en vrij te ontdekken wat Jezus zou zeggen en doen, moest Hij in die bidonvilles of op die mesthopen leven...
Zet je maar wat neer op een verloren steen en herhaal dan enkele keren die woorden die Hij ons zo dikwijls zegde: "Al wat gij voor de minsten der mijnen gedaan hebt, hebt gij voor Mij gedaan!" En ieder, zonder ultzondering, al is hij een gewone straatveger of paus, zal zijn dag dan best besluiten met de vraag die ik zo even reeds opriep: "wat zou Jezus zeggen en doen, moest Hij hier nu naast mij zitten?" Dat Hij zou helpen, daar mogen wij gerust van overtulgd zijn en .... waarom zouden ook wij dat vandaag niet kunnen doen?


WAT ZOU U DENKEN VAN 2,5 EURO ? OF ZELFS VAN 5 EURO? MEER HOEFT DIT NIET TE ZIJN !


Dit is natuurlijk helemaal géén verplichting, maar als al onze lezers dit zouden doen - waarvoor reeds bij voorbaat dank - kan men ginds maandenlang duizenden zieken helpen!!!
Beste lezer, zou gij het mij kwalijk nemen moest ik u terug verwijzen naar de voorpagina van deze aflevering? Bekijk gerust nog eens de afgedrukte foto's .... wees dankbaar dat gij al bij al nog zo gezond bent en.....

DANK U DUIZENDMAAL BIJ VOORBAAT !

Pater Karel

P.S. Gaarne verwijzen wij naar het volgende: wij verzamelen nog steeds allepostzegels van alle landen - alle niet meer gedragen gouden juweeltjes - alle tandprotheses waarin vergulde tanden zijn aangebracht - alle niet meer geldige geldbriefjes uit alle landen. Ook daarvoor onze beste dank bij voorbaat.

Premium Drupal Themes by Adaptivethemes